Hejter, Hacker, E-obywatel

We współczesnym świecie Internet ma niepodważalne znaczenie, ponieważ wypełnia niemal każdą sferę naszego życia. Pozostaje tylko pytanie, czy ludzie wiedzą, jaki wpływ wywiera świat wirtualny na nasze społeczeństwo?
    Coraz częściej możemy być świadkami strasznych sytuacji panujących w sieci, najczęściej spowodowanych przez osoby, które, w pewien sposób, żerują na osobach słabszych od nich. Przykładem może być powszechne zjawisko hejtu, czyli obrażania innych użytkowników, bez konkretnego powodu. Nie zdajemy sobie z tego sprawy, ale takie zachowanie często ma głębokie podwaliny w ludzkiej psychice; osoby które hejtują, nieraz robią to tylko po to, aby, w wygodny sposób, wyrzucić z siebie frustrację, lub inne negatywne emocje, wywołane nadmiarem informacji, panującym w wirtualnym świecie. Niestety, takie sytuacje wiele razy kończą się nawet popełnianiem samobójstw przez hejtowane osoby.
    Innym przykładem żerowania na mniej świadomych e-obywatelach jest hackerstwo, czyli kradzież wirtualnego mienia drugiej osoby, dokonywana często poprzez szkodliwe oprogramowanie komputerowe, lub inne sposoby. Słabsi i bardziej naiwni ludzie, nadal ufają podejrzanym sprzedawcom na internetowych stronach handlowych, oraz ulegają kuszącym ofertom, podsyłanym przez sprytnych oszustów.
    Z czego wynikają te szkodliwe sytuacje? Moim zdaniem liczne sukcesy hackerów i hejterów są spowodowane tym, że większość społeczeństwa nadal nie jest świadoma zagrożeń, wynikających z używania Internetu. Mamy XXI. wiek. Niedopuszczalny jest fakt, że ludzie nadal przyjmują do swoich umysłów kłamstwa, wmawiane przez drugiego człowieka w Internecie. Moim zdaniem należy zwiększyć świadomość społeczną, odnośnie zagrożeń w sieci, oraz nauczać ludzi większej pewności siebie i asertywności.

Taco Hemingway

Sztuka nie zna ograniczeń. Sztuką może być wszystko, rzeźba, twój poranny autobus, kawa, obraz. Chodzi o emocje, wszystko co wywiera na tobie emocje, może być sztuką. Dlatego dzisiaj porozmawiam o rodzaju sztuki, jaką jest muzyka. A mianowicie o twórczości pewnego polskiego rapera - Taco Hemingwaya. Jako iż ten blog jest o sztuce, nie będę się rozwodził nad jego życiorysem, lecz  muzyką i moimi własnymi emocjami. Kiedy pierwszy raz usłyszałem o Taco i przesłuchałem losową piosenkę, pomyślałem sobie, że kompletnie nie rozumiem dlaczego jest wokół niego tyle szumu. Na pierwszy rzut oka (i ucha) jego flow wydaje się dziwne. Po prostu ciężko się tego słucha. Zostawiłem Taco w spokoju i nie zagłębiałem się bardziej w jego twórczość. Do czasu. Pewnego dnia, moja przyjaciółka poleciła mi jego piosenkę pt. "Białkoholicy". Powiedziałem sobie, że dobra, posłucham, w końcu ma naprawdę dobry gust muzyczny. Włączyłem utwór i przesłuchałem. O dziwo, bardzo mi się spodobał. Stwierdziłem, że dam Taco drugą szansę i bardziej zagłębię się w jego osobę i twórczość. Tego samego dnia postanowiłem, że odsłucham dzisiaj wieczorem całej płyty. Wybrałem na start jego pierwszy krążek pt. "Trójkąt warszawski". Był wieczór, wyłączyłem światło w pokoju, odpaliłem płytę, siedziałem i słuchałem. Po skończonej sesji stałem się już fanem. Teraz rozumiem w czym tkwi geniusz Taco. Aby docenić jego muzykę należy po pierwsze, słuchać danej płyty od początku do końca, po drugie skupić się na tekście. Taco nie opowiada historii jednym utworem, lecz całym albumem. Dzięki takiemu stylowi prowadzenia lirycznej narracji, należy dać płycie czasu i skupić się na niej. No właśnie, skupić się na niej, czyli notabene skupić się też na tekście, bo tutaj znajduje się kolejny element geniuszu Taco - tekst. Teksty mają wielką wartość, inteligentnie omawiają temat, który podejmują i tworzą genialny klimat płyty. Rymy są pięknie przeplatane, a żeby je docenić (np. poczwórne w jednym wersie) naprawdę trzeba się skupić na słowach. Jeżeli ktoś jeszcze nie zna Taco Hemingwaya, lub miał podejście podobne do mojego, polecam go poznać, ponieważ jest powiewem świeżości w polskim rapie i muzyce w ogóle, a jego płyty, to istne dzieła sztuki.

Czarny kwadrat

W dzisiejszym poście omówię obraz, który bardzo zapadł mi w pamięć i zmusił do refleksji na temat sztuki. Omawiany obraz to "Czarny kwadrat na białym tle" autorstwa Kazimierza Malewicza. Na pierwszy rzut oka obraz przedstawia po prostu czarny kwadrat na białym tle. Jest to jedna z wielu interpretacji, lecz warto zastanowić się nad głębią i sensem tego obrazu. Mianowicie Malewicz ukazał w tym dziele rewolucyjne podejście do sztuki abstrakcyjnej. Obraz przedstawia abstrakcję w czystej postaci - pustkę. Nie ukazuje tylko czarnego kwadratu na białym tle, lecz również pustkę, symbolizującą pozbawienie sensu (w końcu to abstrakcjonizm, więc raczej o to nam chodzi). Geniusz tego dzieła polega na tym, że udowadnia, że wszystko może być sztuką, nawet obraz, który równie dobrze moglibyśmy zrobić sami, w znanym programie Paint, a dzieło nie straciło by na tym wiele. Jedni uważają Malewicza za geniusza, a inni (zazwyczaj osoby nieobeznane w sztuce) za wielkiego trolla. Ja stoję raczej po pierwszej stronie barykady, a ów dzieło jest genialne ze względu na swój minimalizm i podejście do sztuki.

Salzburg

Witam was. Dzisiaj podzielę się z wami moimi odczuciami, dotyczącymi pewnego, europejskiego miasta, a mianowicie Salzburga. Zamierzam wam opowiedzieć tylko o aspektach artystycznych. A więc, Salzburg to typowe, barokowe miasto. Praktycznie na każdym kroku, na większości budynków (oczywiście mówię o sercu Salzburga, czyli rynku i starówce) możemy odnaleźć piękne, barokowe, ciekawie zdobione ozdoby. Wiele zabytkowych gzymsów, zdobień okien i wiele więcej. Z zabytków, największe wrażenie wywarła na mnie katedra św. Ruperta, znajdujący się na jej terenie pomnik św. Piotra, oraz, już abstrachując od katedry, dom Wolfganga Amadeusza Mozarta. Katedra charakteryzowała się niezwykłą subtelnością, wynikającą z połączeń ciosanych, białych skał wapiennych z marmurem. Katedra prezentowała się bardzo estetycznie. Natomiast dom Mozarta, wywarł na mnie wiele emocji, ze względu autentyczności i wieku eksponatów, które się tam znajdowały, np. skrzypce i pianino Mozarta, oryginalne rękopisy nut, zdjęcia itd. Coś wspaniałego.

Antique

Sztuka antyczna jest dla mnie jednym z najważniejszych  pojęć dotyczących sztuki w ogóle . Nie jest to trudne do zrozumienia, ponieważ w antyku zostały stworzone jej początki, rzeźby itd. Jej wartość jest ponadczasowa. Sztuka klasyczna charakteryzowała harmonią, pięknem, spokojem i równowagą. W dziełach antycznych nigdy nie zobaczymy starości, lecz wieczną młodość i brak cierpienia. Wszędzie zachowane są idealne proporcje. Jednym z najlepszych przykładów rzeźby antycznej jest słynna "Wenus z Milo", która stanowiła w tamtych czasach wzór idealnej kobiety. Oprócz rzeźby, w antyku dominowała klasyczna architektura. Charakteryzowała się statycznością, marmurowymi kolumnami i subtelnością. W antyku rozwinęły się dwa kierunki architektoniczne: dorycki (o surowych formatach), oraz joński (bardziej lekki i ozdobny). Przykładem architektury klasycznej może być "Akropol".